ماکسیما؛ خودرویی آشنا برای ایرانیان از برند نیسان

کد مطلب 3351 1399-06-17 15:04
زمان تقریبی مطالعه 7دقیقه

اسب بخار/ برای ما ایرانی ها «نیسان» در ابتدا یادآور «جونیور» دوست داشتنی است، وانت آبی رنگی که سال هاست آشنای چشمان مان شده و در هر خیابانی می توان آن را دید. نیسان حضور پررنگ دیگری نیز در ایران داشت




اسب بخار/ برای ما ایرانی ها «نیسان» در ابتدا یادآور «جونیور» دوست داشتنی است، وانت آبی رنگی که سال هاست آشنای چشمان مان شده و در هر خیابانی می توان آن را دید. نیسان حضور پررنگ دیگری نیز در ایران داشت. خودروی لوکس و گران قیمتی که به ناگاه در اوایل دهه هشتاد، که می توان آن سال ها را سال های طلایی صنعت خودروی ایران نامید، مهمان خیابان های سیاه و سفید ایران شد.

در سال ۱۳۷۹ بود که «پارس خودرو»، از معدود خودروسازان متعهد به کیفیت، با شرکت نیسان قراردادی برای تولید یک خودروی لوکس منعقد کرد. این خودرو «سفیرو» نام داشت و نسل چهارم خودرویی بود که بعدها به «ماکسیما» تغییر نام داد. تولید آن در اسفند ۱۳۸۰، تقریباً همزمان با عرضه جهانی، آغاز شد و درنهایت، یک دهه بعد در حالی که نسل های جدید آن در دنیا پا به جاده گذاشته بودند برای همیشه با خط تولید خداحافظی کرد.

سال ۱۳۸۱ این سدان لوکس بزرگ، که حتا می توان آن را در کلاس D هم جا داد، هم‌قیمت با یک آپارتمان در محله های نه چندان مرفه تهران بود، اما به زودی طیف وسیعی از مشتریان را به خود جلب کرد و فروش خوب و استقبال دو دهه ای را برای خودش رقم زد.

ویژگی های فنی
موتور جذاب ماکسیمای مونتاژی در ایران یک موتور ۶ سیلندر به حجم دقیق ۲۹۹۸ سی سی است که با آرایش خورجینی و ۲۴ سوپاپ و سیستم انژکتوری پاشش نقطه ای توانایی تولید ۲۰۰ (۲۲۷) اسب بخار در دور ۶۴۰۰ و گشتاور ۲۲۸ نیوتن متر در دور ۳۶۰۰ دور بر دقیقه را دارد. با یک حساب سر انگشتی، ماکسیما نسل ۴ به ازای هر لیتر ۶۷ اسب بخار توان خروجی حجمی دارد. این موتور در طیف وسیعی از محصولات نیسان استفاده شد و دلیل آن هم بسیار روشن است: یکی از ده موتور برتر سال ۲۰۰۱٫ اکثر ماکسیماهای تولیدی ایران با گیربکس اتوماتیک ۴ دنده مونتاژ شده اند اما می توان نمونه های ۵ دنده دستی آن را هم پیدا کرد.

امکانات رفاهی و ایمنی:
۲ کیسه هوا
ABS  و EBD و BAS
ترمز جلو و عقب دیسکی
فرمان هیدرولیکی حساس به سرعت
سیستم قطع کننده بالابر شیشه های جلو


ماکسیما با داشتن این امکانات توانست از تست های ایمنی ۴ ستاره را دریافت کند. ماکسیما در ایران همواره خودرویی ایمن محسوب می شود و این مورد را بارها ثابت کرده است.


در سال ۱۳۸۰ در بخش امکانات رفاهی شما می توانستید امکاناتی چون تهویه ی مطبوع اتوماتیک، تنظیم برقی آینه های گرم کن دار، تنظیم برقی صندلی های جلو، جای عینک، قفل مرکزی، رادیو سی‌دی به همراه چنجر شش تایی، تریم چرم، سنسور پارک خودرو، سیستم یخ‌زدایی شیشه های جلو و… در اختیار داشته باشید که با توجه به زمان تولید قابل قبول است.

پشت فرمان ماکسیما:
نیسان ماکسیما نسل چهارم از همان ابتدا تبدیل شد به پوستر محبوب جوان های آن دوران و خیلی زود مقصد نهایی خرید خودروی بسیاری از خانواده ها. در نگاه اول، چهره خودرو برای یک پیرمرد بیست ساله الحق که خیلی خوب است و کم تر کسی می تواند آن را زشت خطاب کند. البته تغییرات جزئی را پارس خودرو در سال های مونتاژ آن اعمال کرد. برای مثال، تغییر جلوپنجره اما کلیت آن تغییری نکرد. در نگاه اول به بدنه خودرو اوورهنگ جذاب و ایرانی پسند آن توجه شما را جلب می کند. کاپوت عضلانی آن همواره تداعی کننده قدرت و شتاب است و همخوانی کاملی با طرح و حتا گرافیک چراغ ها دارد. سپر ماکسیما مثل تمام هم‌سن های هموطنش کم ارتفاع و کشیده و ساده است و با جانمایی مه شکن هایی هماهنگ با طرح کلی سعی شده از سادگی آن کاسته شود.

در نگاه از نمای کنار، ماکسیما کاملاً ایرانی پسند است. طرحی ساده، شیک و قدرتمند، و البته کشیده که یادآور سدان های بزرگ و لوکس آمریکایی است. در نمای کناری سعی شده با یک خط شانه فرمی عضلانی تر به آن داده شود، اما بخش جذاب تر این نما به نظر نگارنده رینگ های ۱۶ اینچی و طرح کاملاً هماهنگ آینه های آن است. دستگیره کرومی درها بسیار باکیفیت به نظر می آید و حس خوبی را به شما منتقل می کند. دو شب‌رنگ نیز در ابتدا و انتهای خودرو تنها سعی دارند فریاد کشیدگی خودرو را بزنند.

در نمای عقب خودرو بیش از هر چیزی چهره اخم‌آلود و عصبانی ماکسیما با شکل کلی چراغ ها جلب توجه می کند. مهمان ناخوانده اما اسپویلر آن است که برای یک سدان در این کلاس عجیب به نظر می رسد. لوله اگزوز کرومی آن حس اسپرت بودن را بیش تر القا می کند، سپری که مانند سپر جلو ساده و کشیده و کم ارتفاع است. حتا از بیرون هم می توان حدس زد ماکسیما صندوق وسیعی دارد و زمانی که درِ صندوق را باز می کنید شگفت زده خواهید شد.

درِ خودرو را باز می کنم. بازهم طرحی کاملاً ایرانی پسند. روی صندلی ها که می نشینید کاملاً متوجه دلیل محبوبیت آن خواهید شد. صندلی های مخملی آن فوق العاده راحت هستند، اصطلاح کِشتی برازنده آن است و به راحتی گوی سبقت را از رقیبان جوان تر کره ای خواهد ربود. داشبور، ارگونومیک و باکیفیت به نظر می رسد، هر چند طراحی آن امروز کهنه و قدیمی به نظر می رسد اما باز هم هماهنگ و هارمونیک است و چشم را خسته و دل را زده نمی کند. ترکیب چوب و چرم و پارچه باکیفیت برای اجزای داخل کابین بسیار جذاب و دلنشین است و حس کیفیت یک خودروی ژاپنی را کاملاً القا می کند.

فرمان اندکی بزرگ است اما بازهم خوش دست است. دسترسی به سیستم صوتی از روی آن امکان پذیر است اما ارگونومی خوب دکمه ها شما را چندان به دردسر نمی اندازد، هر چند کیفیت سیستم صوتی نمونه های مونتاژی ایران چنگی به دل نمی زند. دسته دنده نیز بسیار بزرگ و در دسترس است. صندلی های جلو با تنظیم برقی و صندلی های عقب برای هر جثه ای مناسب است و راحتی وصف ناشدنی ای دارد. استارت که می زنید غرش ۶ سیلندر خورجینی هیجان انگیز است. اما با رنگ سبز آمپرها بی‌درنگ دلسرد خواهید شد، نشانگرها اصلاً خوب و زیبا طراحی نشده اند. دنده را در حالت D می گذارم، حرکت آرام و بدون ضربه است و با کوچک ترین اشاره ای به پدال گاز خودرو واکنش نشان می دهد. گیربکس کمی تنبل است اما گیج نیست و به شرایط با اندکی تأخیر پاسخ درست می دهد. کوپل بین گیربکس و موتور قدرتمند آن فوق العاده است. با وزنی نزدیک به ۱٫۵ تن شما کم تر از ۱۰ ثانیه با این گیربکس به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت خواهید رسید که به نسبت زمان تولیدش عدد قابل قبولی است.

معکوس ها همان طور که اشاره شد خوب و حساب شده است اما اندکی صبر لازم است. نسبت به گیربکسِ رقیبان کره ای جوان تر، مثل «سوناتا»، جعبه دنده را دلپذیرتر یافتم. تنها نکته ای که کمی در ذوق می زند، نبود حالت تیپ ترونیک است اما شاید برای قشرِ خواهان این خودرو چندان امکان ضروری ای هم نباشد. نقطه ضعف بزرگ ماکسیما در پیچ ها خودش را نشان می دهد. شما تازه در مانورها متوجه دلیل حضور آن اسپویلر بزرگ و عجیب روی صندوق می شوید. تقسیم وزن نامناسب و فاصله نه چندان مهندسی شده اکسل ها از هم و کلیت طراحی شاسی، باعث می شود ماکسیما در سرعت های بالا و در پیچ ها و مانورها شما را به چالش بکشد، چنان که با اصرار بیش تر شما عقب خودرو کاملاً از کنترل شما خارج خواهد شد. مهندسان نیسان با طراحی و تعبیه اسپویلر غریب برای این کلاس سعی در ایجاد نیروی درگ بیش تر داشته اند تا رانندگی را کمی آسوده تر کند. دیگر عیب بزرگ آن نیز مصرف سوخت هیولاوار آن است که بعضاً عدد ۱۶ لیتر در صد کیلومتر را نیز نشان می دهد. پس حسابی از خجالت شما در خواهد آمد.

رقبای ماکسیما در ایران سوناتا، اپیروس، آزرا، کمری، اپتیما و شاید تیانا بودند که در نهایت با امکانات بیش تر مصرف سوخت کم تر و طراحی به روزتر گوی سبقت را از این پیرمرد ربودند و آن را به حاشیه بازار بردند. اما ماکسیما در ایران جاوادانه شد، خودرویی که یادآور قدرت، راحتی و البته تجمل است. این روزها باید قیمت گزاف ۴۰۰ میلیون تومانی برای ماکسیمای کارکرده بپردازید و در این جا نیز مخالفان و موافقان بسیاری وجود دارند. نکته ضروری اما همواره حضور یک کارشناس خبره برای خرید این خودرو در کنار شماست. نظر شما برای خرید یک ماکسیمای دست دوم چیست؟



این مطلب را برای دوستانتان هم ارسال کنید :